STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вымоіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вымо́іна мн. вымо́іны |
| Родны каго? чаго? |
вымо́іны мн. вымо́ін |
| Давальны каму? чаму? |
вымо́іне мн. вымо́інам |
| Вінавальны каго? што? |
вымо́іну мн. вымо́іны |
| Творны кім? чым? |
вымо́інай, вымо́інаю мн. вымо́інамі |
| Месны у кім? у чым? |
вымо́іне мн. вымо́інах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Эндру Карнэгі:
Чалавек, які памірае багатым, памірае з ганьбай.
vymoina — беларуская лацінка
Слова вымоіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вымоіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вымольванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вымо́ва (6)
(7) выбо́іна ‹
› вымо́гі (6)
(10) чарвябо́іна ‹
› вымо́глівы (9)
(7) заво́іна ‹
› вымо́льванне (11)
(10) вадасто́іна ‹
› вымо́львацца (11)
(10) сухасто́іна ‹
› вымо́льваць (10)
(6) ла́піна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
