Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

унураны, -ая, -ае.
  1. дзеепрыметнік залежны стан прошлы час ад унурыць.
  2. у знач. прыметнік З апушчанай галавой, хмурны. Усе сядзелі ўнураныя, паапускаўшы галовы, і пакутліва чакалі, ці скора скончыцца прамова. ← Ігнат Дуброўскі. Грэбліва павёўшы брывом, Юрка адклаў кнігу і сеў — унураны, быццам адгароджаны сцяной ад айчыма. ← Уладзімір Карпаў.
  3. у знач. прыметнік Паглыблены ў што-н., задуменны. Васіль Дзяцел хмурна кусаў травінку, унураны, непадступны. ← Іван Мележ.

❌

унураны

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова унураны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. уну́раная м. уну́раны н. уну́ранае мн. уну́раныя
Родны каго? чаго?	ж. уну́ранай, уну́ранае м. уну́ранага н. уну́ранага мн. уну́раных
Давальны каму? чаму?	ж. уну́ранай м. уну́ранаму н. уну́ранаму мн. уну́раным
Вінавальны каго? што?	ж. уну́раную м. уну́раны (неадуш.), уну́ранага (адуш.) н. уну́ранае мн. уну́раныя (неадуш.), уну́раных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. уну́ранай, уну́ранаю м. уну́раным н. уну́раным мн. уну́ранымі
Месны у кім? у чым?	ж. уну́ранай м. уну́раным н. уну́раным мн. уну́раных

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Слова унураны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

унураны

Навігатар

Мемчыкі