выгадванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выгадванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выга́дванне мн. выга́дванні
Родны каго? чаго?	выга́двання мн. выга́дванняў
Давальны каму? чаму?	выга́дванню мн. выга́дванням
Вінавальны каго? што?	выга́дванне мн. выга́дванні
Творны кім? чым?	выга́дваннем мн. выга́дваннямі
Месны у кім? у чым?	выга́дванні мн. выга́дваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Паехалі да мяне, кіно паглядзім.
— Добрая ідэя. У мяне якраз даўно кіно не было.

vyhadvannie — беларуская лацінка

Слова выгадванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: