STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова двудушнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двуду́шнасць мн. двуду́шнасці |
| Родны каго? чаго? |
двуду́шнасці мн. двуду́шнасцяў, двуду́шнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
двуду́шнасці мн. двуду́шнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
двуду́шнасць мн. двуду́шнасці |
| Творны кім? чым? |
двуду́шнасцю мн. двуду́шнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
двуду́шнасці мн. двуду́шнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тры грошы не варты.
гэты ваш старнікканечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
dvudušnasć — беларуская лацінка
Слова двудушнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двудушнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двузубнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двудно́ўка (9)
(13) шчыраду́шнасць ‹
› двудо́нка (8)
(14) прастаду́шнасць ‹
› двуду́шна (8)
(11) бязду́шнасць ‹
› двуду́шнічаць (12)
(9) слу́шнасць ‹
› двуду́шны (8)
(11) няслу́шнасць ‹
› двузу́бнік (9)
(10) пару́шнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
