STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова двузубнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двузу́бнік мн. двузу́бнікі |
| Родны каго? чаго? |
двузу́бніка мн. двузу́бнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
двузу́бніку мн. двузу́бнікам |
| Вінавальны каго? што? |
двузу́бнік мн. двузу́бнікі |
| Творны кім? чым? |
двузу́бнікам мн. двузу́бнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
двузу́бніку мн. двузу́бніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Прыйдзе тая нядзеля, што будзе і маё вяселле.
а пакуль што толькі #нюдзеляТы стаіш на правільнай дарозе. Але ты стаіш.
dvuzubnik — беларуская лацінка
Слова двузубнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двузубнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двуіснасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двуду́шнасць (11)
(6) зубні́к ‹
› двуду́шнічаць (12)
(6) зубні́к ‹
› двуду́шны (8)
(8) зазу́бнік ‹
› двуі́снасць (10)
(8) галу́бнік ‹
› двуісто́тнасць (13)
(8) па́лубнік ‹
› двукаляі́нны (11)
(11) аднаклу́бнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
