мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зубні́к — назоўнік зубні́ца — назоўнік
канцэпт

зубнік

гэта
— расліна

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зубнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зубні́к

мн.  зубнікі́
Родны
каго? чаго?
зубніку́

мн.  зубніко́ў
Давальны
каму? чаму?
зубніку́

мн.  зубніка́м
Вінавальны
каго? што?
зубні́к

мн.  зубнікі́
Творны
кім? чым?
зубніко́м

мн.  зубніка́мі
Месны
у кім? у чым?
зубніку́

мн.  зубніка́х
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед


Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

zubnik — беларуская лацінка

Слова зубнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зубнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зубніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зу́блены (7)

(10) самагу́бнік

зу́бна-губны́ (11)

(8) пагу́бнік

зубнападнябе́нны (15)

(7) згу́бнік

зубні́ца (7)

(8) зазу́бнік

зубны́ (5)

(9) двузу́бнік

зубо́жалы (8)

(8) галу́бнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вядро чалавечых ножак