STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зазубнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зазу́бнік мн. зазу́бнікі |
| Родны каго? чаго? |
зазу́бніка мн. зазу́бнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
зазу́бніку мн. зазу́бнікам |
| Вінавальны каго? што? |
зазу́бнік мн. зазу́бнікі |
| Творны кім? чым? |
зазу́бнікам мн. зазу́бнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
зазу́бніку мн. зазу́бніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
zazubnik — беларуская лацінка
Слова зазубнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зазубнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зазубрыванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зазу́блены (9)
(7) згу́бнік ‹
› зазу́блівацца (12)
(6) зубні́к ‹
› зазу́бліваць (11)
(6) зубні́к ‹
› зазубны́ (7)
(9) двузу́бнік ‹
› зазу́браны (9)
(8) галу́бнік ‹
› зазу́браны (9)
(8) па́лубнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
