мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
двуі́снасць — назоўнік двукаляі́нны — прыметнік
канцэпт

двуістотнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова двуістотнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
двуісто́тнасць

мн.  двуісто́тнасці
Родны
каго? чаго?
двуісто́тнасці

мн.  двуісто́тнасцяў, двуісто́тнасцей
Давальны
каму? чаму?
двуісто́тнасці

мн.  двуісто́тнасцям
Вінавальны
каго? што?
двуісто́тнасць

мн.  двуісто́тнасці
Творны
кім? чым?
двуісто́тнасцю

мн.  двуісто́тнасцямі
Месны
у кім? у чым?
двуісто́тнасці

мн.  двуісто́тнасцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Але лёс склаўся так, што хрусць — і няма слова ў базе.
Хрусь ёсць, а хрусць няма.


dvuistotnasć — беларуская лацінка

Слова двуістотнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік двуістотнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове двукоссе + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


двуду́шны (8)

(10) істо́тнасць

двузу́бнік (9)

(14) малаісто́тнасць

двуі́снасць (10)

(12) неісто́тнасць

двукаляі́нны (11)

(11) пусто́тнасць

двуканальны (11)

(10) сухо́тнасць

двукапы́тны (10)

(11) смяхо́тнасць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

90 гадоў жыцця ў тыднях