аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова двуістотнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
двуісто́тнасць мн. двуісто́тнасці |
| Родны каго? чаго? |
двуісто́тнасці мн. двуісто́тнасцяў, двуісто́тнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
двуісто́тнасці мн. двуісто́тнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
двуісто́тнасць мн. двуісто́тнасці |
| Творны кім? чым? |
двуісто́тнасцю мн. двуісто́тнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
двуісто́тнасці мн. двуісто́тнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без карысці і мёд горкі.
Ува мне змагаюцца два дарадцы: адзін кажа пасраць дома і спазніцца, а другога я больш не слухаю.
dvuistotnasć — беларуская лацінка
Слова двуістотнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік двуістотнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове двукоссе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› двуду́шны (8)
(10) істо́тнасць ‹
› двузу́бнік (9)
(14) малаісто́тнасць ‹
› двуі́снасць (10)
(12) неісто́тнасць ‹
› двукаляі́нны (11)
(11) пусто́тнасць ‹
› двуканальны (11)
(10) сухо́тнасць ‹
› двукапы́тны (10)
(11) смяхо́тнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.