двуіснасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова двуіснасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	двуі́снасць мн. двуі́снасці
Родны каго? чаго?	двуі́снасці мн. двуі́снасцяў, двуі́снасцей
Давальны каму? чаму?	двуі́снасці мн. двуі́снасцям
Вінавальны каго? што?	двуі́снасць мн. двуі́снасці
Творны кім? чым?	двуі́снасцю мн. двуі́снасцямі
Месны у кім? у чым?	двуі́снасці мн. двуі́снасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні хадун ні сядун — пра няўдалага, нерухавага чалавека
(ни рыба ни мясо)

У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.

dvuisnasć — беларуская лацінка

Слова двуіснасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік двуіснасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове двуістотнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› двуду́шнічаць (12)

(12) жывапі́снасць ‹

› двуду́шны (8)

(13) іканапі́снасць ‹

› двузу́бнік (9)

(12) летапі́снасць ‹

двуі́снасць (10)

› двуісто́тнасць (13)

(12) непахі́снасць ‹

› двукаляі́нны (11)

(12) усюдыі́снасць ‹

› двуканальны (11)

(10) дзе́йснасць ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny