урачыста-ўзнёслы

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова урачыста-ўзнёслы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. урачы́ста-ўзнёслая м. урачы́ста-ўзнёслы н. урачы́ста-ўзнёслае мн. урачы́ста-ўзнёслыя
Родны каго? чаго?	ж. урачы́ста-ўзнёслай, урачы́ста-ўзнёслае м. урачы́ста-ўзнёслага н. урачы́ста-ўзнёслага мн. урачы́ста-ўзнёслых
Давальны каму? чаму?	ж. урачы́ста-ўзнёслай м. урачы́ста-ўзнёсламу н. урачы́ста-ўзнёсламу мн. урачы́ста-ўзнёслым
Вінавальны каго? што?	ж. урачы́ста-ўзнёслую м. урачы́ста-ўзнёслы (неадуш.), урачы́ста-ўзнёслага (адуш.) н. урачы́ста-ўзнёслае мн. урачы́ста-ўзнёслыя (неадуш.), урачы́ста-ўзнёслых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. урачы́ста-ўзнёслай, урачы́ста-ўзнёслаю м. урачы́ста-ўзнёслым н. урачы́ста-ўзнёслым мн. урачы́ста-ўзнёслымі
Месны у кім? у чым?	ж. урачы́ста-ўзнёслай м. урачы́ста-ўзнёслым н. урачы́ста-ўзнёслым мн. урачы́ста-ўзнёслых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жаніцца — не мёду напіцца.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

uračysta-ŭzniosly — беларуская лацінка

Слова урачыста-ўзнёслы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: