выгочванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выгочванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выго́чванне мн. —
Родны каго? чаго?	выго́чвання мн. —
Давальны каму? чаму?	выго́чванню мн. —
Вінавальны каго? што?	выго́чванне мн. —
Творны кім? чым?	выго́чваннем мн. —
Месны у кім? у чым?	выго́чванні мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Адна дзеўка сем хлопцаў нагрэе на ляду.

загадка пра дзяўчат

Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…

vyhočvannie — беларуская лацінка

Слова выгочванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: