Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

фарфоравы, -ая, -ае.
1. Які мае адносіны да фарфору. Фарфоравая маса. Фарфоравы завод. Фарфоравая прамысловасць. // Зроблены з фарфору. Фрау важна сядзела за сталом і лена папівала каву з маленькага фарфоравага кубачка. ← Янка Брыль. Побач стаяла попельніца — фарфоравы заяц, які грызе капусны ліст. ← Уладзімір Карпаў.
2. Падобны па свайму выгляду або па якасцях да фарфору. Як не хацеў дзед, каб яны пераязджалі ў горад. Ён і памёр, каб не пакідаць гор, цяністага могільніка і сіняга, фарфоравага неба над галавой. ← Алесь Асіпенка.

❌

фарфоравы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова фарфоравы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. фарфо́равая м. фарфо́равы н. фарфо́равае мн. фарфо́равыя
Родны каго? чаго?	ж. фарфо́равай, фарфо́равае м. фарфо́равага н. фарфо́равага мн. фарфо́равых
Давальны каму? чаму?	ж. фарфо́равай м. фарфо́раваму н. фарфо́раваму мн. фарфо́равым
Вінавальны каго? што?	ж. фарфо́равую м. фарфо́равы (неадуш.), фарфо́равага (адуш.) н. фарфо́равае мн. фарфо́равыя (неадуш.), фарфо́равых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. фарфо́равай, фарфо́раваю м. фарфо́равым н. фарфо́равым мн. фарфо́равымі
Месны у кім? у чым?	ж. фарфо́равай м. фарфо́равым н. фарфо́равым мн. фарфо́равых

скарбніца

Як да чаркі — скоры, як да працы — хворы.
На рабоце «ой» ды «ох», а за сталом адзін за трох.
Есць за вала, робіць за камара.

У 1989 годзе стваральнікі тэлесерыяла «Зорны шлях» думалі, што Вялікую тэарэму Ферма (1637) дакажуць праз 400 гадоў, а яе даказалі праз 5.

Вось і як верыць фантастам?

Слова фарфоравы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Што тут не так?

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).