STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фарфор
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фарфо́р мн. фарфо́ры |
| Родны каго? чаго? |
фарфо́ру мн. фарфо́раў |
| Давальны каму? чаму? |
фарфо́ру мн. фарфо́рам |
| Вінавальны каго? што? |
фарфо́р мн. фарфо́ры |
| Творны кім? чым? |
фарфо́рам мн. фарфо́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
фарфо́ры мн. фарфо́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
Дару крэм, каб маладая дазваляла мжм.
Дару дражэ, каб маладая дазваляла жмж.
farfor — беларуская лацінка
Слова фарфор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фарфор — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фархэнд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фарфейтава́ць (12)
(7) бутафо́р ‹
› фарфе́йтынг (10)
(6) апіфо́р ‹
› фарфе́йтынгавы (13)
(6) ракфо́р ‹
› фарфо́ра-фая́нсавы (16)
(13) электрафарфо́р ‹
› фарфо́равы (9)
(6) Басфо́р ‹
› фарфо́рны (8)
(14) крышталефасфо́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што тут не так?
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).