аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выдурніванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выду́рніванне мн. выду́рніванні |
| Родны каго? чаго? |
выду́рнівання мн. выду́рніванняў |
| Давальны каму? чаму? |
выду́рніванню мн. выду́рніванням |
| Вінавальны каго? што? |
выду́рніванне мн. выду́рніванні |
| Творны кім? чым? |
выду́рніваннем мн. выду́рніваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выду́рніванні мн. выду́рніваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Я бессардэчная, самаўлюбёная, цынічная, эгаістычная скаціна. Але ў мяне ёсць і недахопы.
vydurnivannie — беларуская лацінка
Слова выдурніванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выдурніванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выдухаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выду́рваць (9)
(14) раздра́жніванне ‹
› вы́дурдацца (10)
(12) адро́зніванне ‹
› выдурне́нне (10)
(14) неадро́зніванне ‹
› выду́рнівацца (12)
(14) прыўла́сніванне ‹
› выдурня́цца (10)
(13) асуча́сніванне ‹
› вы́дурыць (8)
(12) выро́ўніванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.