адрозніванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова адрозніванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адро́зніванне мн. адро́зніванні
Родны каго? чаго?	адро́знівання мн. адро́зніванняў
Давальны каму? чаму?	адро́зніванню мн. адро́зніванням
Вінавальны каго? што?	адро́зніванне мн. адро́зніванні
Творны кім? чым?	адро́зніваннем мн. адро́зніваннямі
Месны у кім? у чым?	адро́зніванні мн. адро́зніваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Мара беларуса: з'ехаць з вёскі ў Мінск, каб зарабіць грошай, каб пераехаць у вёску.

твітарскае

adroznivannie — беларуская лацінка

Слова адрозніванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік адрозніванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове адрознік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› адро́зненне (10)

(15) перадра́жніванне ‹

› адро́знены (9)

(14) паддра́жніванне ‹

› адро́знівальны (13)

(14) раздра́жніванне ‹

адро́зніванне (12)

› адро́знівацца (12)

(14) неадро́зніванне ‹

› адро́зніваць (11)

(12) выду́рніванне ‹

› адро́зніваючы (12)

(14) прыўла́сніванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нават ChatGPT спрабуе па-беларуску, а ты дагэтуль не.

А колькі разоў адна і тая ж малекула вады магла быць на адным і тым жа месцы за 4.5 мільярды гадоў існавання Зямлі?