аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вызнавальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вызнава́льнік мн. вызнава́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
вызнава́льніка мн. вызнава́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
вызнава́льніку мн. вызнава́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
вызнава́льніка мн. вызнава́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
вызнава́льнікам мн. вызнава́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
вызнава́льніку мн. вызнава́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Настуся баялася толькі віскі, таму што пасля віскі яна ўжо нічога не баялася...
vyznavaĺnik — беларуская лацінка
Слова вызнавальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вызнавальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вызнаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вызіра́нне (9)
(13) спазнава́льнік ‹
› вызіра́ць (8)
(15) распазнава́льнік ‹
› вы́зірнуць (9)
(14) баразнава́льнік ‹
› вызнава́нне (10)
(11) вінава́льнік ‹
› вызнаваны (9)
(13) абвінава́льнік ‹
› вызнава́ны (9)
(15) адгалінава́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Дзевяць слоў з дзесяці маюць літару А.
Матчына мова, яна такая.