STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вінавальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вінава́льнік мн. вінава́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
вінава́льніка мн. вінава́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
вінава́льніку мн. вінава́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
вінава́льніка мн. вінава́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
вінава́льнікам мн. вінава́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
вінава́льніку мн. вінава́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Хочацца, каб хто-небудзь прыйшоў і пашкадаваў. Пашкадаваў, што прыйшоў.
vinavaĺnik — беларуская лацінка
Слова вінавальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вінавальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вінаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ві́мперг (7)
(15) распазнава́льнік ‹
› віна́ (4)
(14) баразнава́льнік ‹
› ві́на (4)
(12) вызнава́льнік ‹
› вінава́льны (10)
(13) абвінава́льнік ‹
› вінава́та (8)
(15) адгалінава́льнік ‹
› вінава́та-сарамлі́вы (18)
(16) разгалінава́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
