мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
віна́ — назоўнік вінава́льны — прыметнік
канцэпт

вінавальнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вінавальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
вінава́льнік

мн.  вінава́льнікі
Родны
каго? чаго?
вінава́льніка

мн.  вінава́льнікаў
Давальны
каму? чаму?
вінава́льніку

мн.  вінава́льнікам
Вінавальны
каго? што?
вінава́льніка

мн.  вінава́льнікаў
Творны
кім? чым?
вінава́льнікам

мн.  вінава́льнікамі
Месны
у кім? у чым?
вінава́льніку

мн.  вінава́льніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Прызнайцеся: вы засталіся ў твітэры, бо вам прыемна думаць, што цяпер вы людзі Х.


vinavaĺnik — беларуская лацінка

Слова вінавальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вінавальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вінаватасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ві́мперг (7)

(15) распазнава́льнік

віна́ (4)

(14) баразнава́льнік

ві́на (4)

(12) вызнава́льнік

вінава́льны (10)

(13) абвінава́льнік

вінава́та (8)

(15) адгалінава́льнік

вінава́та-сарамлі́вы (18)

(16) разгалінава́льнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

занадта стары