STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
якасны
праскланяць слова вінавата-сарамлівы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
вінава́та-сарамлі́вая
м. вінава́та-сарамлі́вы н. вінава́та-сарамлі́вае мн. вінава́та-сарамлі́выя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
вінава́та-сарамлі́вай, вінава́та-сарамлі́вае
м. вінава́та-сарамлі́вага н. вінава́та-сарамлі́вага мн. вінава́та-сарамлі́вых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
вінава́та-сарамлі́вай
м. вінава́та-сарамлі́ваму н. вінава́та-сарамлі́ваму мн. вінава́та-сарамлі́вым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
вінава́та-сарамлі́вую
м. вінава́та-сарамлі́вы (неадуш.), вінава́та-сарамлі́вага (адуш.) н. вінава́та-сарамлі́вае мн. вінава́та-сарамлі́выя (неадуш.), вінава́та-сарамлі́вых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
вінава́та-сарамлі́вай, вінава́та-сарамлі́ваю
м. вінава́та-сарамлі́вым н. вінава́та-сарамлі́вым мн. вінава́та-сарамлі́вымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
вінава́та-сарамлі́вай
м. вінава́та-сарамлі́вым н. вінава́та-сарамлі́вым мн. вінава́та-сарамлі́вых |
скарбніца
Быў час, калі дзеўкі любілі і нас.
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
vinavata-saramlivy — беларуская лацінка
Слова вінавата-сарамлівы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вінаваты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вінава́льнік (11)
(7) ламлі́вы ‹
› вінава́льны (10)
(9) шаламлі́вы ‹
› вінава́та (8)
(9) сарамлі́вы ‹
› вінава́тасць (11)
(8) грамлі́вы ‹
› вінаваты (8)
(8) драмлі́вы ‹
› вінава́ты (8)
(7) тамлі́вы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо