мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вінава́та-сарамлі́вы — прыметнік вінаваты — назоўнік
канцэпт

вінаватасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова вінаватасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вінава́тасць

мн.  вінава́тасці
Родны
каго? чаго?		 вінава́тасці

мн.  вінава́тасцяў, вінава́тасцей
Давальны
каму? чаму?		 вінава́тасці

мн.  вінава́тасцям
Вінавальны
каго? што?		 вінава́тасць

мн.  вінава́тасці
Творны
кім? чым?		 вінава́тасцю

мн.  вінава́тасцямі
Месны
у кім? у чым?		 вінава́тасці

мн.  вінава́тасцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


Каб грошай стала ў два разы больш, пакладзіце іх перад люстэркам.

А калі паставіць два люстэркі насупраць і паміж імі грошы, то іх колькасць будзе рэкурсіўна расці з хуткасцю святла!

vinavatasć — беларуская лацінка

Слова вінаватасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вінаватасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вінаваты + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вінава́льны (10)

(13) зеленава́тасць ‹

› вінава́та (8)

(13) блазнава́тасць ‹

› вінава́та-сарамлі́вы (18)

(14) баразнава́тасць ‹

› вінаваты (8)

(13) савінава́тасць ‹

› вінава́ты (8)

(13) невінава́тасць ‹

› вінава́ўчы (9)

(12) свінава́тасць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пасля піва

пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай