аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вінава́та-сарамлі́вы — прыметнік вінаваты — назоўнік
канцэпт

вінаватасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова вінаватасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вінава́тасць

мн.  вінава́тасці
Родны
каго? чаго?		 вінава́тасці

мн.  вінава́тасцяў, вінава́тасцей
Давальны
каму? чаму?		 вінава́тасці

мн.  вінава́тасцям
Вінавальны
каго? што?		 вінава́тасць

мн.  вінава́тасці
Творны
кім? чым?		 вінава́тасцю

мн.  вінава́тасцямі
Месны
у кім? у чым?		 вінава́тасці

мн.  вінава́тасцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.

нябожа — ласкавы або спачувальны зварот да малодшага па гадах

— Скажыце, калі ласка, колькі часу?
— Магу толькі прыблізна.
— Давайце.
— Кайназой.


vinavatasć — беларуская лацінка

Слова вінаватасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вінаватасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вінаваты + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вінава́льны (10)

(13) зеленава́тасць ‹

› вінава́та (8)

(13) блазнава́тасць ‹

› вінава́та-сарамлі́вы (18)

(14) баразнава́тасць ‹

› вінаваты (8)

(13) савінава́тасць ‹

› вінава́ты (8)

(13) невінава́тасць ‹

› вінава́ўчы (9)

(12) свінава́тасць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кот-тварацап