STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вызначнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вызна́чнік мн. вызна́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
вызна́чніка мн. вызна́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
вызна́чніку мн. вызна́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
вызна́чнік мн. вызна́чнікі |
| Творны кім? чым? |
вызна́чнікам мн. вызна́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
вызна́чніку мн. вызна́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Раз'юшвае, калі хочаш пукнуць у таксі, а яно ўсё яшчэ не прыехала.
vyznačnik — беларуская лацінка
Слова вызначнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вызначнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вызначэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́значаны (9)
(13) блізказна́чнік ‹
› вызнача́цца (10)
(16) маланкаадзначнік ‹
› вызнача́ць (9)
(19) навальніцаадзна́чнік ‹
› вы́значыцца (10)
(12) пласці́начнік ‹
› вы́значыць (9)
(8) го́начнік ‹
› вызначэ́нне (10)
(8) по́начнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
