поначнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова поначнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	по́начнік мн. по́начнікі
Родны каго? чаго?	по́начніка мн. по́начнікаў
Давальны каму? чаму?	по́начніку мн. по́начнікам
Вінавальны каго? што?	по́начніка мн. по́начнікаў
Творны кім? чым?	по́начнікам мн. по́начнікамі
Месны у кім? у чым?	по́начніку мн. по́начніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не рыба, што ў рацэ, а рыба, што ў руцэ.

Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.

ponačnik — беларуская лацінка

Слова поначнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: