аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вызубліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вызу́бліванне мн. вызу́бліванні |
| Родны каго? чаго? |
вызу́блівання мн. вызу́бліванняў |
| Давальны каму? чаму? |
вызу́бліванню мн. вызу́бліванням |
| Вінавальны каго? што? |
вызу́бліванне мн. вызу́бліванні |
| Творны кім? чым? |
вызу́бліваннем мн. вызу́бліваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вызу́бліванні мн. вызу́бліваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная
слоўнік эпітэтаўvyzublivannie — беларуская лацінка
Слова вызубліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вызубліванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вызубрыванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́зублены (9)
(13) прыро́бліванне ‹
› вы́зублены (9)
(14) вышчэ́рбліванне ‹
› вы́зублены (9)
(12) назу́бліванне ‹
› вызу́блівацца (12)
(12) дару́бліванне ‹
› вызу́бліваць (11)
(12) зару́бліванне ‹
› вызубляцца (10)
(13) прару́бліванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.