аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зарубліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зару́бліванне мн. зару́бліванні |
| Родны каго? чаго? |
зару́блівання мн. зару́бліванняў |
| Давальны каму? чаму? |
зару́бліванню мн. зару́бліванням |
| Вінавальны каго? што? |
зару́бліванне мн. зару́бліванні |
| Творны кім? чым? |
зару́бліваннем мн. зару́бліваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зару́бліванні мн. зару́бліваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
zarublivannie — беларуская лацінка
Слова зарубліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зарубліванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зарубцаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зару́бкавы (9)
(12) назу́бліванне ‹
› зару́блены (9)
(12) вызу́бліванне ‹
› зару́блены (9)
(12) дару́бліванне ‹
› зару́блівацца (12)
(13) прару́бліванне ‹
› зару́бліваць (11)
(12) абру́бліванне ‹
› зару́бскі (8)
(13) падру́бліванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.