STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выкарчоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выкарчо́ўванне мн. выкарчо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
выкарчо́ўвання мн. выкарчо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
выкарчо́ўванню мн. выкарчо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
выкарчо́ўванне мн. выкарчо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
выкарчо́ўваннем мн. выкарчо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выкарчо́ўванні мн. выкарчо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
vykarčoŭvannie — беларуская лацінка
Слова выкарчоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выкарчоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выкарчоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́карчаваны (11)
(14) перакачо́ўванне ‹
› выкарчавацца (12)
(12) акарчо́ўванне ‹
› вы́карчаваць (11)
(14) раскарчо́ўванне ‹
› выкарчо́ўвацца (13)
(14) прахарчо́ўванне ‹
› выкарчо́ўваць (12)
(12) затушо́ўванне ‹
› выкарчо́ўка (10)
(14) ператушо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
