аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
выкарчо́ўваць — дзеяслоў выкарыста́нне — назоўнік
канцэпт

выкарчоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова выкарчоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
выкарчо́ўка

мн.  выкарчо́ўкі
Родны
каго? чаго?
выкарчо́ўкі

мн.  выкарчо́вак
Давальны
каму? чаму?
выкарчо́ўцы

мн.  выкарчо́ўкам
Вінавальны
каго? што?
выкарчо́ўку

мн.  выкарчо́ўкі
Творны
кім? чым?
выкарчо́ўкай, выкарчо́ўкаю

мн.  выкарчо́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
выкарчо́ўцы

мн.  выкарчо́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.


Дзе нарадзіўся, там і спіўся.

п е р а к р у т к і

vykarčoŭka — беларуская лацінка

Слова выкарчоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік выкарчоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове выкарыстанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


выкарчо́ўванне (13)

(8) абічо́ўка

выкарчо́ўвацца (13)

(10) леснічо́ўка

выкарчо́ўваць (12)

(11) раскарчо́ўка

выкарыста́нне (12)

(9) старчо́ўка

вы́карыстаны (11)

(8) харчо́ўка

вы́карыстаны (11)

(11) прахарчо́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

відавочныя рэчы