STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова выкарчоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выкарчо́ўка мн. выкарчо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
выкарчо́ўкі мн. выкарчо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
выкарчо́ўцы мн. выкарчо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
выкарчо́ўку мн. выкарчо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
выкарчо́ўкай, выкарчо́ўкаю мн. выкарчо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
выкарчо́ўцы мн. выкарчо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
Дзе нарадзіўся, там і спіўся.
п е р а к р у т к іvykarčoŭka — беларуская лацінка
Слова выкарчоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выкарчоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выкарыстанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выкарчо́ўванне (13)
(8) абічо́ўка ‹
› выкарчо́ўвацца (13)
(10) леснічо́ўка ‹
› выкарчо́ўваць (12)
(11) раскарчо́ўка ‹
› выкарыста́нне (12)
(9) старчо́ўка ‹
› вы́карыстаны (11)
(8) харчо́ўка ‹
› вы́карыстаны (11)
(11) прахарчо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
