мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
старчма́ — прыслоўе ста́рчы — прыметнік
канцэпт

старчоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова старчоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 старчо́ўка

мн.  старчо́ўкі
Родны
каго? чаго?		 старчо́ўкі

мн.  старчо́вак
Давальны
каму? чаму?		 старчо́ўцы

мн.  старчо́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 старчо́ўку

мн.  старчо́вак
Творны
кім? чым?		 старчо́ўкай, старчо́ўкаю

мн.  старчо́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 старчо́ўцы

мн.  старчо́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.


— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.


starčoŭka — беларуская лацінка

Слова старчоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік старчоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове старчыха + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› старчако́ва (10)

(10) леснічо́ўка ‹

› старчако́вы (10)

(11) раскарчо́ўка ‹

› старчма́ (7)

(10) выкарчо́ўка ‹

› ста́рчы (6)

(8) харчо́ўка ‹

› ста́рчы (6)

(11) прахарчо́ўка ‹

› старчы́ха (8)

(9) плашчо́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

гісторыя сабак