старчоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова старчоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	старчо́ўка мн. старчо́ўкі
Родны каго? чаго?	старчо́ўкі мн. старчо́вак
Давальны каму? чаму?	старчо́ўцы мн. старчо́ўкам
Вінавальны каго? што?	старчо́ўку мн. старчо́вак
Творны кім? чым?	старчо́ўкай, старчо́ўкаю мн. старчо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	старчо́ўцы мн. старчо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ляжа́ць як бэ́ля, п'я́ны як бэ́ля

пра п'янага да непрытомнасці, пра моцна п'янага чалавека

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

starčoŭka — беларуская лацінка

Слова старчоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: