STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абічоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абічо́ўка мн. абічо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
абічо́ўкі мн. абічо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
абічо́ўцы мн. абічо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
абічо́ўку мн. абічо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
абічо́ўкай, абічо́ўкаю мн. абічо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
абічо́ўцы мн. абічо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
abičoŭka — беларуская лацінка
Слова абічоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абічоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абіягенез + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абі́цца (6)
(7) начо́ўка ‹
› абі́цце (6)
(7) сачо́ўка ‹
› абі́ць (5)
(7) бічо́ўка ‹
› абіягене́з (9)
(10) леснічо́ўка ‹
› абіяге́нна (9)
(11) раскарчо́ўка ‹
› абіяге́нны (9)
(10) выкарчо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.