STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова начоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
начо́ўка мн. начо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
начо́ўкі мн. начо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
начо́ўцы мн. начо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
начо́ўку мн. начо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
начо́ўкай, начо́ўкаю мн. начо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
начо́ўцы мн. начо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэтакожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
načoŭka — беларуская лацінка
Слова начоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік начоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове начоўкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› начо́тніцтва (11)
(12) танцпляцо́ўка ‹
› начо́тчык (8)
(8) спяцо́ўка ‹
› начо́тчыца (9)
(10) гарлачо́ўка ‹
› начо́ўкі (7)
(7) сачо́ўка ‹
› начсаста́ў (9)
(7) бічо́ўка ‹
› начуба́сіць (10)
(8) абічо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
