сачоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сачоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сачо́ўка мн. сачо́ўкі
Родны каго? чаго?	сачо́ўкі мн. сачо́вак
Давальны каму? чаму?	сачо́ўцы мн. сачо́ўкам
Вінавальны каго? што?	сачо́ўку мн. сачо́ўкі
Творны кім? чым?	сачо́ўкай, сачо́ўкаю мн. сачо́ўкамі
Месны у кім? у чым?	сачо́ўцы мн. сачо́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Які ж ты беларус, калі ў цябе няма спіса, як у Ар'і Старк?

sačoŭka — беларуская лацінка

Слова сачоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: