аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бічоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бічо́ўка мн. бічо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
бічо́ўкі мн. бічо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
бічо́ўцы мн. бічо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бічо́ўку мн. бічо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
бічо́ўкай, бічо́ўкаю мн. бічо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бічо́ўцы мн. бічо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
11:30, два калдыры купляюць у краме піўцо. А ты баішся быць шчаслівым.
bičoŭka — беларуская лацінка
Слова бічоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бічоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове біэквівалентнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бічано́сцы (9)
(10) гарлачо́ўка ‹
› бічбо́л (6)
(7) начо́ўка ‹
› бічбо́льны (9)
(7) сачо́ўка ‹
› Бішке́к (6)
(8) абічо́ўка ‹
› бішке́кскі (9)
(10) леснічо́ўка ‹
› біэквівалентнасць (17)
(11) раскарчо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.