STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сачыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сачыне́нне мн. сачыне́нні |
| Родны каго? чаго? |
сачыне́ння мн. сачыне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
сачыне́нню мн. сачыне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
сачыне́нне мн. сачыне́нні |
| Творны кім? чым? |
сачыне́ннем мн. сачыне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сачыне́нні мн. сачыне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Настаўніца правярала сачыненні і плакала: цяпер яна ведала, як правесці лета, але ўзрост ужо не той.
А помніце, як у школе вы пісалі сачыненні на ўроках беларускай мовы? У беларускай мове няма слова сачыняць.
і сачыніцьsačyniennie — беларуская лацінка
Слова сачыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сачыненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сачыўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сачо́к (5)
(11) судачыне́нне ‹
› сачо́ўка (7)
(9) зачыне́нне ‹
› сачы́льны (8)
(9) начыне́нне ‹
› сачы́ста (7)
(9) адчыне́нне ‹
› сачы́сты (7)
(10) расчыне́нне ‹
› сачы́ўка (7)
(8) учыне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
