аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова судачыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
судачыне́нне мн. судачыне́нні |
| Родны каго? чаго? |
судачыне́ння мн. судачыне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
судачыне́нню мн. судачыне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
судачыне́нне мн. судачыне́нні |
| Творны кім? чым? |
судачыне́ннем мн. судачыне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
судачыне́нні мн. судачыне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без жонкі не банкет, а без хлеба не абед.
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
sudačyniennie — беларуская лацінка
Слова судачыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік судачыненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суддзе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› судаты́чны (9)
(9) дачыне́нне ‹
› судаўладкава́нне (15)
(15) узаемадачыне́нне ‹
› судахо́дны (9)
(11) недачыне́нне ‹
› судачыня́цца (11)
(9) зачыне́нне ‹
› судачыня́ць (10)
(9) начыне́нне ‹
› су́ддзе (6)
(9) сачыне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.