мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
судачыня́ць — дзеяслоў суддзё́ — назоўнік
канцэпт

суддзе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова суддзе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 су́ддзе

мн.  су́ддзі
Родны
каго? чаго?		 су́ддзя

мн.  су́ддзяў
Давальны
каму? чаму?		 су́ддзю

мн.  су́ддзям
Вінавальны
каго? што?		 су́ддзе

мн.  су́ддзі
Творны
кім? чым?		 су́ддзем

мн.  су́ддзямі
Месны
у кім? у чым?		 су́ддзі

мн.  су́ддзях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць


Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.

Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»

suddzie — беларуская лацінка

Слова суддзе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік суддзе — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове суддзё + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› судачыне́нне (11)

(10) падгру́ддзе ‹

› судачыня́цца (11)

(10) паўгру́ддзе ‹

› судачыня́ць (10)

(9) запру́ддзе ‹

› суддзё́ (6)

(11) правасу́ддзе ‹

› суддзя́ (6)

(13) неправасу́ддзе ‹

› суддзя́-фікса́тар (15)

(11) мнагалю́ддзе ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мем

Час мінае, а ты толькі мемы глядзіш.
Ідзі ўжо зрабі штось карыснае.