мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
правасуб'е́ктны — прыметнік правасу́днасць — назоўнік
канцэпт

правасуддзе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова правасуддзе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 правасу́ддзе

мн.  правасу́ддзі
Родны
каго? чаго?		 правасу́ддзя

мн.  правасу́ддзяў
Давальны
каму? чаму?		 правасу́ддзю

мн.  правасу́ддзям
Вінавальны
каго? што?		 правасу́ддзе

мн.  правасу́ддзі
Творны
кім? чым?		 правасу́ддзем

мн.  правасу́ддзямі
Месны
у кім? у чым?		 правасу́ддзі

мн.  правасу́ддзях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Біты сабака кія баіцца.


Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.

Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»

pravasuddzie — беларуская лацінка

Слова правасуддзе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік правасуддзе — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове правасуднасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› правастры́ць (11)

(10) паўгру́ддзе ‹

› правасуб'е́ктнасць (17)

(9) запру́ддзе ‹

› правасуб'е́ктны (14)

(6) су́ддзе ‹

› правасу́днасць (13)

(13) неправасу́ддзе ‹

› правасу́дны (10)

(11) мнагалю́ддзе ‹

› правасхадзі́цельства (19)

(10) малалю́ддзе ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пакаленне