начыненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова начыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	начыне́нне мн. начыне́нні
Родны каго? чаго?	начыне́ння мн. начыне́нняў
Давальны каму? чаму?	начыне́нню мн. начыне́нням
Вінавальны каго? што?	начыне́нне мн. начыне́нні
Творны кім? чым?	начыне́ннем мн. начыне́ннямі
Месны у кім? у чым?	начыне́нні мн. начыне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.

Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

načyniennie — беларуская лацінка

Слова начыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: