начыненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова начыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	начыне́нне мн. начыне́нні
Родны каго? чаго?	начыне́ння мн. начыне́нняў
Давальны каму? чаму?	начыне́нню мн. начыне́нням
Вінавальны каго? што?	начыне́нне мн. начыне́нні
Творны кім? чым?	начыне́ннем мн. начыне́ннямі
Месны у кім? у чым?	начыне́нні мн. начыне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вось на свеце як бывае: хто працуе, той і мае.

учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс

načyniennie — беларуская лацінка

Слова начыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: