STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова расчыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расчыне́нне мн. расчыне́нні |
| Родны каго? чаго? |
расчыне́ння мн. расчыне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
расчыне́нню мн. расчыне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
расчыне́нне мн. расчыне́нні |
| Творны кім? чым? |
расчыне́ннем мн. расчыне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
расчыне́нні мн. расчыне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыво́т як бэ́мбаль — пра туга набіты жывот
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
rasčyniennie — беларуская лацінка
Слова расчыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расчыненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове расчыстка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расчына́нне (10)
(9) начыне́нне ‹
› расчына́цца (10)
(9) сачыне́нне ‹
› расчына́ць (9)
(9) адчыне́нне ‹
› расчы́нены (9)
(8) учыне́нне ‹
› расчы́нены (9)
(10) прычыне́нне ‹
› расчыні́цца (10)
(12) непрычыне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
