хворы

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

хворы, -ая, -ае.
  1. Які хварэе на якую-н. хваробу. Хворы кухар стагнаў на ложку ў сваёй каморцы. ← Максім Гарэцкі. / у знач. назоўнік хворы, -ага, мужчынскі род; хворая, -ай, жаночы род Пра чалавека. Агледзеўшы хворага, Наташа пераканалася, што яе дапамога сапраўды была тэрмінова неабходная. ← Усевалад Краўчанка. Дактары па два разы на суткі прыходзілі да хворай. ← Алесь Пальчэўскі.
  2. Пашкоджаны хваробай (пра цела і яго часткі). Цягнучы хворыя ногі ў валёнках, ідзе да Юркі бабуля. ← Янка Брыль. [Люба] памачыла халоднай вадой хворае месца і завязала хустку. ← Кузьма Чорны. Голас чароўны з тугою звінеў Пра птушку маленькую з хворымі грудкамі. ← Пімен Панчанка. // пераноснае значэнне Растрывожаны, неспакойны. Далёкае неба, сіняе неба!.. Чаму не асушыш нашы горкія слёзы? Не супакоіш хворую душу і сэрца? ← Якуб Колас. // Які сведчыць аб хваробе, хваравітым стане. Сымоніха.. ціха, слабым, хворым голасам кажа: — Сымонка! што ты робіш? ← Змітрок Бядуля. // Пашкоджаны хваробай (пра расліны і іх плады). [Андрэй] бачыў перад сабою.. Калхіду — гнуткае трапяткое трысцё, хворыя лясы, ўзвышшы курганоў. ← Эдуард Самуйлёнак. // (звычайна Вінавальны склон адмоўем «не») у знач. выказнік размоўнае слова Магчы, быць здольным (зрабіць што-н.). [Гарлахвацкі:] Ты б рамізніка ўзяла. [Анна Паўлаўна:] Не хворы і сам занесці. ← Кандрат Крапіва.
  3. Ненатуральны, ненармальны, празмерны. Хворае.. ўяўленне [Вялічкі] ўзнімала аслабелыя сілы да раптоўных парываў, якія тут жа ападалі. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Венерычны хворы — той, хто хварэе венерычнай хваробай.
  Валіць (зваліць) з хворай галавы на здаровую гл. валіць.

❌

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. хво́рая м. хво́ры н. хво́рае мн. хво́рыя
Родны каго? чаго?	ж. хво́рай, хво́рае м. хво́рага н. хво́рага мн. хво́рых
Давальны каму? чаму?	ж. хво́рай м. хво́раму н. хво́раму мн. хво́рым
Вінавальны каго? што?	ж. хво́рую м. хво́ры (неадуш.), хво́рага (адуш.) н. хво́рае мн. хво́рыя (неадуш.), хво́рых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. хво́рай, хво́раю м. хво́рым н. хво́рым мн. хво́рымі
Месны у кім? у чым?	ж. хво́рай м. хво́рым н. хво́рым мн. хво́рых

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

Слова хворы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Навігатар

Мемчыкі