цвілы — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

цвілы, -ая, -ое.
1. Пакрыты цвіллю. Цвілы хлеб. Цвілы сыр. ▪ [Сымон] спыніўся перад старой хатай і зводдалеку бачыў, што ў ёй сцены патрухлелі і пагнілі, і стаяць мокрыя і цвілыя. ← Кузьма Чорны. // пераноснае значэнне размоўнае слова Нездаровы на выгляд, нядошлы (пра чалавека, жывёлу). З-за дрэў паказалася фурманка. Удвух сядзелі пораўні. У вясковым адзенні — тузаў лейцамі, падахвочваючы бегчы.. цвілую каняжыну. ← Кандрат Крапіва. Пад вачамі ў Санькі сіне, нос выцягнуўся і завастрыўся, а сам ён, як кажа мая бабка, вельмі ж цвілы. ← Іван Сяркоў. Дзяк належаў да тыпу людзей, якіх звычайна называюць цвілымі або сметанковымі. ← Якуб Колас.
2. Які патыхае цвіллю. Цвілы пах.

❌

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. цвіла́я м. цвілы́ н. цвіло́е мн. цвілы́я
Родны каго? чаго?	ж. цвіло́й, цвіло́е м. цвіло́га н. цвіло́га мн. цвілы́х
Давальны каму? чаму?	ж. цвіло́й м. цвіло́му н. цвіло́му мн. цвілы́м
Вінавальны каго? што?	ж. цвілу́ю м. цвіло́га, цвілы́ (неадуш.) н. цвіло́е мн. цвілы́я (неадуш.)
Творны кім? чым?	ж. цвіло́й, цвіло́ю м. цвілы́м н. цвілы́м мн. цвілы́мі
Месны у кім? у чым?	ж. цвіло́й м. цвілы́м н. цвілы́м мн. цвілы́х

скарбніца

бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі

Слова цвілы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Брэнд Hvilina выглядаў бы лепш пад назвай Filina.