цвіліць

гэта

— даводзіць да таго, каб што-небудзь пакрылася цвіллю

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў цвіліць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	цві́ліць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я цві́лю мы цві́лім ты цві́ліш вы цві́ліце ён, яна, яно цві́ліць яны цві́ляць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. цві́ліла м. цві́ліў н. цві́ліла мн. цві́лілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты цві́ль вы цві́льце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	цві́лячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

cvilić — беларуская лацінка

Слова цвіліць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: