вылепка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вылепка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вы́лепка мн. вы́лепкі
Родны каго? чаго?	вы́лепкі мн. вы́лепак
Давальны каму? чаму?	вы́лепцы мн. вы́лепкам
Вінавальны каго? што?	вы́лепку мн. вы́лепкі
Творны кім? чым?	вы́лепкай, вы́лепкаю мн. вы́лепкамі
Месны у кім? у чым?	вы́лепцы мн. вы́лепках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Што, чакаеш прынца на белым Лексусе?
— Ды не… Галоўнае, каб чалавек быў добры. А якога колеру Лексус, не мае значэння.

vyliepka — беларуская лацінка

Слова вылепка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: