STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова клёпка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
клё́пка мн. клё́пкі |
| Родны каго? чаго? |
клё́пкі мн. клё́пак |
| Давальны каму? чаму? |
клё́пцы мн. клё́пкам |
| Вінавальны каго? што? |
клё́пку мн. клё́пкі |
| Творны кім? чым? |
клё́пкай, клё́пкаю мн. клё́пкамі |
| Месны у кім? у чым? |
клё́пцы мн. клё́пках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— У вас ёсць любімыя кнігі?
— Так. 1984.
— Ого, так многа!
kliopka — беларуская лацінка
Слова клёпка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік клёпка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове клептакратыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› клё́п (4)
(6) сле́пка ‹
› клё́пачнік (9)
(7) вы́лепка ‹
› клё́пачны (8)
(8) прыле́пка ‹
› клё́ў (4)
(8) заклё́пка ‹
› клё́цачка (8)
(8) наклё́пка ‹
› клё́цка (6)
(10) пераклё́пка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
