аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выманне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выма́нне мн. выма́нні |
| Родны каго? чаго? |
выма́ння мн. выма́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
выма́нню мн. выма́нням |
| Вінавальны каго? што? |
выма́нне мн. выма́нні |
| Творны кім? чым? |
выма́ннем мн. выма́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выма́нні мн. выма́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.— Тася, ты мне падабаешся.
— Вацусь, у цябе вельмі добры густ, але вельмі дрэнныя шансы.
vymannie — беларуская лацінка
Слова выманне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выманне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вымантачванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́манены (8)
(7) ду́манне ‹
› вы́манены (8)
(8) хру́манне ‹
› вы́маніць (8)
(8) абыма́нне ‹
› вы́мантачаны (11)
(8) адыма́нне ‹
› вы́мантачаны (11)
(9) падыма́нне ‹
› выманта́чванне (13)
(13) водападыма́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.