аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова хруманне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
хру́манне мн. хру́манні |
| Родны каго? чаго? |
хру́мання мн. хру́манняў |
| Давальны каму? чаму? |
хру́манню мн. хру́манням |
| Вінавальны каго? што? |
хру́манне мн. хру́манні |
| Творны кім? чым? |
хру́маннем мн. хру́маннямі |
| Месны у кім? у чым? |
хру́манні мн. хру́маннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
А вы казалі на няўмелага чалавека «аліш ты каліч!» ???
chrumannie — беларуская лацінка
Слова хруманне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік хруманне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове хрумканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› хро́сны (6)
(14) гукаперайма́нне ‹
› хро́сны (6)
(9) абыйма́нне ‹
› хро́ст (5)
(7) ду́манне ‹
› хру́маць (7)
(8) абыма́нне ‹
› хру́мканне (9)
(7) выма́нне ‹
› хру́мкаць (8)
(8) адыма́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.