аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вымаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вы́маўка мн. вы́маўкі |
| Родны каго? чаго? |
вы́маўкі мн. вы́мавак |
| Давальны каму? чаму? |
вы́маўцы мн. вы́маўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вы́маўку мн. вы́маўкі |
| Творны кім? чым? |
вы́маўкай, вы́маўкаю мн. вы́маўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вы́маўцы мн. вы́маўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала
Трапілася слова «скарыфікатар». Вырашыў глянуць у слоўніку, што гэта: «скарыфікатар — прылада для скарыфікацыі глебы». Я так і думаў…
vymaŭka — беларуская лацінка
Слова вымаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вымаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вымаўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́матлашаны (11)
(9) дына́маўка ‹
› вы́матлашаны (11)
(11) дзетдо́маўка ‹
› вы́матлашыць (11)
(12) юнгшту́рмаўка ‹
› вымаўле́нне (10)
(8) пры́маўка ‹
› вымаўле́нчы (10)
(7) кана́ўка ‹
› вы́маўлены (9)
(15) куклукскла́наўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.