аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прымаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пры́маўка мн. пры́маўкі |
| Родны каго? чаго? |
пры́маўкі мн. пры́мавак |
| Давальны каму? чаму? |
пры́маўцы мн. пры́маўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пры́маўку мн. пры́маўкі |
| Творны кім? чым? |
пры́маўкай, пры́маўкаю мн. пры́маўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пры́маўцы мн. пры́маўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
сцулі без бздулёў, як дождж бяз грому
сцыкі без пярдыкі, як вясельле без музыкі
prymaŭka — беларуская лацінка
Слова прымаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прымаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прымаўлянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прымата́ны (9)
(11) дзетдо́маўка ‹
› прымата́ць (9)
(12) юнгшту́рмаўка ‹
› прымато́лаг (10)
(7) вы́маўка ‹
› пры́маўкавы (10)
(7) кана́ўка ‹
› прымаўка́ць (10)
(15) куклукскла́наўка ‹
› прымаўля́нне (11)
(7) па́наўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.