чужамоўны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова чужамоўны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. чужамо́ўная м. чужамо́ўны н. чужамо́ўнае мн. чужамо́ўныя
Родны каго? чаго?	ж. чужамо́ўнай, чужамо́ўнае м. чужамо́ўнага н. чужамо́ўнага мн. чужамо́ўных
Давальны каму? чаму?	ж. чужамо́ўнай м. чужамо́ўнаму н. чужамо́ўнаму мн. чужамо́ўным
Вінавальны каго? што?	ж. чужамо́ўную м. чужамо́ўны (неадуш.), чужамо́ўнага (адуш.) н. чужамо́ўнае мн. чужамо́ўныя (неадуш.), чужамо́ўных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. чужамо́ўнай, чужамо́ўнаю м. чужамо́ўным н. чужамо́ўным мн. чужамо́ўнымі
Месны у кім? у чым?	ж. чужамо́ўнай м. чужамо́ўным н. чужамо́ўным мн. чужамо́ўных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

čužamoŭny — беларуская лацінка

Слова чужамоўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: