Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вымпел, -а, мужчынскі род
  1. Раздвоены на канцы, доўгі і вузкі флаг, які паднімаецца на ваенных суднах у часе плавання як адзнака іх дзяржаўнай прыналежнасці. // Вузкі прадаўгаваты або трохвугольны флажок. У Тані быў пераходны вымпел лепшай даяркі раёна, маленькі чырвоны сцяжок на кароценькім дрэўку. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. Невялікі цыліндр з доўгай яркай стужкай, прызначаны для скідвання з самалётаў ці верталётаў данясенняў, карэспандэнцыі і пад. // Металічны дыск з малюнкам, адбіткам як сімвал чаго-н. Вымпел на Месяцы.
   [Гал. wimpel.]

❌

вымпел

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вымпел
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вы́мпел мн. вы́мпелы
Родны каго? чаго?	вы́мпела мн. вы́мпелаў
Давальны каму? чаму?	вы́мпелу мн. вы́мпелам
Вінавальны каго? што?	вы́мпел мн. вы́мпелы
Творны кім? чым?	вы́мпелам мн. вы́мпеламі
Месны у кім? у чым?	вы́мпеле мн. вы́мпелах
Клічная форма	— мн. —

100 мільярдаў галактык, у сярэднім у кожнай галактыцы 100 мільярдаў зорак, вакол кожнай зоркі 6 планет. Уяві, як табе пашанцавала нарадзіцца на планеце, на якой ёсць усё, што ты не любіш.

І ўсё, што ты любіш.

Слова вымпел (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вымпел — у родным, давальным, творным і месным склоне

вымпел

Навігатар

Мемчыкі