аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вымошчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вымо́шчванне мн. вымо́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
вымо́шчвання мн. вымо́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
вымо́шчванню мн. вымо́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
вымо́шчванне мн. вымо́шчванні |
| Творны кім? чым? |
вымо́шчваннем мн. вымо́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вымо́шчванні мн. вымо́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
vymoščvannie — беларуская лацінка
Слова вымошчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вымошчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вымпел + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вымо́чванне (10)
(12) падмо́шчванне ‹
› вымо́чвацца (10)
(11) узмо́шчванне ‹
› вымо́чваць (9)
(10) умо́шчванне ‹
› вымо́шчвацца (11)
(12) прымо́шчванне ‹
› вымо́шчваць (10)
(11) даро́шчванне ‹
› вы́мпел (6)
(11) заро́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.