STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова узмошчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
узмо́шчванне мн. узмо́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
узмо́шчвання мн. узмо́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
узмо́шчванню мн. узмо́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
узмо́шчванне мн. узмо́шчванні |
| Творны кім? чым? |
узмо́шчваннем мн. узмо́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
узмо́шчванні мн. узмо́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
uzmoščvannie — беларуская лацінка
Слова узмошчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік узмошчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове узмужнеласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› узмо́цніць (9)
(11) намо́шчванне ‹
› узмо́шчаны (9)
(13) перамо́шчванне ‹
› узмо́шчаны (9)
(12) падмо́шчванне ‹
› узмо́шчвацца (11)
(10) умо́шчванне ‹
› узмужне́ла (9)
(11) вымо́шчванне ‹
› узмужне́ласць (12)
(12) прымо́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
