STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова умошчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
умо́шчванне мн. умо́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
умо́шчвання мн. умо́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
умо́шчванню мн. умо́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
умо́шчванне мн. умо́шчванні |
| Творны кім? чым? |
умо́шчваннем мн. умо́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
умо́шчванні мн. умо́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
umoščvannie — беларуская лацінка
Слова умошчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік умошчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове умудронасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умо́чваць (8)
(13) перамо́шчванне ‹
› умо́шчаны (8)
(12) падмо́шчванне ‹
› умо́шчаны (8)
(11) узмо́шчванне ‹
› умо́шчвацца (10)
(11) вымо́шчванне ‹
› умо́шчваць (9)
(12) прымо́шчванне ‹
› умудо́хацца (10)
(11) даро́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
